Sunday, February 20, 2005

Affected

No. I can't be with someone who isn't sweet. I can't be with someone who's too out of it. Not with someone who's jaded. Not with someone with too much baggage. I can hear the complaining already. I can hear the arguments. I can hear the differences in taste. No. That's just not me.

Yeah, I'm a hopeless romantic. I want moments to be perfect. I want candles, petals, music, the works. I want music. Music leads to magic. Music without angst. Music of the soul. What's wrong with that?

Besides, I need proximity.

Affected. Affected because the cycle of pain wasn't supposed to end. How can that chain be broken? I don't know. I can't say I don't care. It's an ego game at this point. It's kinda pathetic, I admit. But it's real.

Monday, February 14, 2005

I will act now

I will act now. I will not let my fears control me. I will not let doubt cloud my aspirations. I will act now. I have built up my strength and my courage. I will not put it all to waste. I will face those who want to haunt me and crush them with my faith. I will act now. This is the time and this is the place. I am in the right situation. Greatness doesn’t wait for the right opportunity. The opportunity is in the present. Now is the time to make my mark. I will act now.

I will act now. I will act now. I will act now.

Sunday, February 13, 2005

Dating gawi

Ang hirap. Parang isang maling galaw lang, guguho na ang lahat ng 'to.

Ang hirap intindihin. Ang hirap umintindi. Ang hirap mag desisyon. Ang hirap ng akala mong ayos na ang lahat, na kahit na ginagawa mo na ang akala mong magiging sagot sa mga panalangin mo, naiiwan ka parin na may maraming mga tanong.

Ang hirap nang bumabalik sa dating gawi, lalo na ngayong alam mo na ang mga kademonyohan ng nakaraan. Natuto ka na, napaso ka na, pero pumapasok ka ulit sa laro. Palagay mo alam mo na ang mga hanganan, palagay mo na sa pagkakataong ito alam mo na ang tama at mali, alam mo namang natuto ka na eh, pero syempre, natatakot ka pa rin. Ayaw mo kasing mauwi nanaman ang lahat sa wala. Natuto ka na, napaso ka na.

Pero kahit na mahirap, kahit na nakakatakot, kahit na minsan parang ayaw mo na lang gumalaw para hindi ka magkamali, alam mo na kailangan mo eh. Kailangan mong mapunta sa mga sitwasyong ganito. Kailangan mong magisip, dumamdam, at mamili. Kailangan mong sumagop sa mga bagay na hindi komportable. Kailangan mo, kasi ganyan naman talaga ang buhay eh. Hindi ka matututo kung hindi ka magkakamali. Hindi mo matutuklasan ang mga hanganan mo kung hindi mo itutulak ang sarili mo.

Kaya yan. Bumalik nanaman ako sa dating gawi. Siguro sa simula lang 'to ganito. Ganyan naman talaga diba, sanayan lang. Siguro wala pang isang buwan, okay na 'to. Sana lang nga, pero malamang hindi mangyayari yun. Hindi naman yun ganon ka dali diba? Kakasimula lang pa nga eh. Kakaumpisa pa lang.

Mahirap, pero kailangan.

Kailangan.

Rough seas

Flight of turbulence
With unyielding confidence
Just the beginning

Sunday, February 06, 2005

Changing faces

A familiar face
In another place and time
A second hello

Saturday, February 05, 2005

Lost in translation

Nothing much is said
Consumed by subte gestures
A smile and a tear

Friday, February 04, 2005

403

Look at what you've done
An outpouring of the soul
Unsent for so long